Tiyatro Festivali 21 Mayıs 2024

Alternatif, bağımsız tiyatroları desteklemek, bu alanda çaba gösteren tiyatro emekçilerine karşılaşma ve buluşma zemini oluşturmak amacıyla 2023 yılında başlattığımız Tiyatro Festivali’nin bu yılki oyunları.

Sevgili Arsız Ölüm, Dirmit : 1 Temmuz,  21:00

Dansöz : 2 Temmuz, 21:00

Herkes Kocama Benziyor : 3 Temmuz, 21:00

Krautzer Sonat: 4 Temmuz : 21:00

Mahallemiz Eşrafından : 5 Temmuz, 21:00

HardLove : 6 Temmuz, 21:00

* Gösterimlerden sonra oyun ekipleriyle söyleşi, soru-cevap yapılacaktır.

*Oyun biletlerini almak için tıklayınız.

image/svg+xml
dirmit

Künye

Yazar: Latife Tekin

Uyarlayan: Nezaket Erden

Uyarlayan/ Yönetmen: Hakan Emre Ünal

Danışman: Zeynep Günsür Yüceil

Afiş Tasarım: Kardelen Akça

Oyuncu: Nezaket Erden

Oyun Hakkında:
Köyden şehre göç eden kalabalık bir ailenin şehirle mücadelesini ailenin en küçük kızı Dirmit'in gözünden dinliyoruz. Sıkıştıkları tek odalı evde, şehre tutunma mücadelesinde hepsi kendilerince bir yol tutturuyor. Dirmit kız ise durmak bilmeyen merakı ve direnme gücü sayesinde karşısına çıkan zorluklarla baş etmenin türlü yollarını buluyor. Onu şehirden korumaya çalışan annesi Atiye, babası Huvat ve abileri Dirmit'in türlü yollarından huylanıyor, ona adet ve geleneklerin rehberliğinde türlü engeller koyuyorlar. Ama Dirmit durur mu, durmuyor!

Süreç Hakkında:
Oyun, romanın oyuncu kişisine dokunduğu yerden Dirmit’i, Dirmit’in anlatısı üzerinden ise romandaki diğer karakterleri tanıma ve romanın yazar-anlatıcı yoluyla kurulmuş büyülü gerçekçi dilini, karakter-anlatıcıyla en yalın halde sahneye taşıma araştırmasının bir ürünüdür.

image/svg+xml
Dansöz Afiş

Yöneten: Şâmil Yılmaz
Oynayan: Sezen Keser
Koreografi: Elif Aydın
Dramaturg: Ozan Utku Akgün
Mekan Teftişörleri: Pelin Temur, Oğulcan Arman Uslu, Ceren Özcan
Proje Asistanı: Lâmi Birant
Kostüm: Hilal Polat
Işık: Berk Kaya 

Yapım Desteği: Kadıköy Theatron
Hiç kimsenin, annesinin bile dönüp bakmadığı kayıp bir kız çocuğunun; Meryem’in hikayesini anlatıyor “Dansöz”. Meryem, dünyanın ağırlığını gövdelerinde taşıyan çocuklardan. Fakat günün birinde, duyduğu bir müzikle, bütün hikayesi aniden değişiyor: Meryem, kökleri kadim ritüellere kadar uzanan oryantali ve dans ettikçe daha da büyüyen gövdesindeki hafifliği keşfediyor. Bakışlar ilk kez üstüne çevriliyor.

Tüm bakışların üstüne çevrildiği andaysa, Meryem, bakışın da kendi ağırlığıyla geldiğini; hatta bazen görülmenin en ağır yük olduğunu, bakanın neredeyse her zaman gördüğünden fazlasını talep ettiğini fark ediyor…

Buradan sonrası ise kıyamet!

“Çölün tek gözü vardır, o da Allah’ındır. Tek Allah’ın nazarı üstündeymiş gibi oynayacaksın…”
image/svg+xml
HKB Afiş 2 kopyası

‘’Yok, o geceden beri bir rahatladım ama içim de sanki daha tam soğumadı.  Anlamıyom, öfkem öylece alaftan top gibi duruyomuş içimde. Acık soğudu. Amma bazı bazı yine fena oluyom. O geceden beridir bir şey yapıştı. Kafam durmuyo, ha bire çalışıyo. Kafam beynim hep uyanık. ‘’Arada sus kız,’’ diyom. Ne bileyim, ben kadınsam kafamın içi de kadındır herhalde diye öyle söylüyom. Gözleri cin gibi açık bir kadın.’’

Bir pavyonda tuvaletçilik yapan Ayten, kurulduğu makamında birer birer anlatıyor. Buraya nasıl ‘’düştüğünden’’, onu terk eden kocasından, kederinden, hevesinden, çok sevdiği pavyonda çalışan diğer ahbaplarından ama en çok da öfkesinden… Geçmişte tanımlayamadığı, anlamına parça parça ulaştığı o öfke bir gün tuvaletin buzlu camı gibi kırıldığında, bir daha hiçbir şey eskisi gibi olmuyor.

Künye

Yazan: Alis Çalışkan

Yöneten: Hakan Emre Ünal

Oynayan: Pınar Güntürkün

Dramaturji: Ekip çalışması

Yönetmen Yardımcısı: Alis Çalışkan

Afiş Tasarım: Yaşam Özlem Gülseven

Teknik Uygulama: Taha Arıkan

Fotoğraf: Ayçin Çalışkan

Tek Perde

Süre: 80 Dakika

Tür: Trajedi&Dram – Komedi

image/svg+xml
k sonat afiş

Yazan : Lev Tolstoy

Uyarlayan & Yöneten : Kayhan Berkin

Yrd. Yönetmen : Mehmet Yılmaz

Ses Tasarım : Joe Conchie

Işık Tasarım : Alev Topal

Oynayan : Kayhan Berkin

Poster Tasarım : Ethem Onur Bilgiç

Asistan : Dilara Melami

Oyun Fotoğrafları : Aydan Çınar

Yapım : Versus Tiyatro

Oyun Süresi : 50 dk.

Oyun Özeti

Pozdnışev, uçarı bir gençlik döneminden sonra evlenir. İyi başlayan evlilik gitgide kötüleşmeye başlar. Şiddetlenen kavgalar, tartışmalar ile çekilmez bir hal alır. Çocuk sahibi olurlar, bir müddet işler yolunda gitse de doktorların Pozdnişev’in karısına bir kez daha hamile kalmasını yasaklaması evliliklerine kara bir bulut gibi çöker. Pozdnışev’in çocukluk arkadaşı Truhaçevskiy’nin beklenmedik bir günde gerçekleşen ziyaretiyle her şey değişir. Bu adam keman virtüözü bir müzisyendir, Paris’ten yeni dönmüştür. Pozdnışev’in eşinin piyanoya olan ilgisi ile bu ziyaret başka bir boyut alır. İlk tanışmadan sonra Pozdnişev’in desteğiyle ikisi müzik yapmaya başlar. İlerleyen günlerde de Truhaçevskiy müzik yapmak için sık sık Pozdnışev'in evine uğrar. Çalıştıkları ana parça ise Beethoven'in ünlü Kreutzer Sonat'ıdır. Bu arada esere adını veren Kreutzer Sonat, Ludwig Van Beethoven'ın la majör, 9 numaralı, op.47 keman ve piyano sonatının adıdır. Karısının kendisini bu müzisyenle aldattığını düşünen Pozdnışev sonunda bir kıskançlık krizine girerek karısını öldürür. Hapisten çıktıktan sonra evine dönerken başından geçen olayları tren yolculuğunda, orada bulunan yolculara anlatmaya başlar. Geçmişi anlatırken de müziği hatırlar, müziği hatırlayınca geçmişi anlatır, anlattıkça pişmanlığını dile getirip af diler. Pozdnışev'in tek kişilik bir anlatı ile bütün evlilik sürecini gözden geçirdiği oyun müzik, kadın & erkek ilişkileri ve toplumun insan üzerindeki baskısını masaya yatırıyor. Oyun uyarlamamızda katil üzerinden bir anlatı kurup, erkek egemen sistemin erkeklik inşaası sürecindeki toplumsal baskısı ve bu baskı altında yaşayan bir erkeğin şiddeti kadına yöneltmesinin bir tür otopsisini yapmaya çalıştık. Tolstoy’un ana metnindeki müzik etkisini başat kılıp, ana karakter Pozdnişev’in toplum dışılığını görünür kılmaya ve bunu yaparken Tolstoy'un yarattığı karakterin deliliğinin dozunu biraz kısıp onu daha dinlenilebilir ve merak edilebilir bir hale getirmeyi amaçladık.

Yeni Tiyatro Dergisi 8. Emek ve Başarı Ödülleri

‘’Yılın En İyi Yönetmeni ‘’

20. Direklerarası Seyirci Ödülleri

 ‘’ En iyi tek kişilik performans’’

image/svg+xml
Broşür

Bir büyüme ve öğrenme serüveni.

Rumlar ve Türklerin bir arada yaşadığı bir ada; adanın en kötü özelliği yuvarlak olması. “Kalp mi var burada ne? Ay bir de harf var yanında, dur bakayım! ‘S’ var. Vallahi ‘S’ var!” 15 yaşındaydım; öyle bir çarptı ki o domates suratıma, sanki bir daha yüzümden o kırmızılık hiç gitmedi.

“İnsanlar birbirlerine neden ve niçin domates fırlatırlar? Bilenler?

Yok.”

Mahallemiz Eşrafından, dan, dan, dan.

Μια περιπέτεια ανάπτυξης και εκμάθησης

Yazan / Oynayan: Berfin Ertan

Yönetmenler: Berfin Ertan & Hakan Emre Ünal

Hareket Tasarımı: Büke Erkoç

Reji Asistanı: Öykü Gökduman

Işık Tasarımı: Anıl Furkan Akbey

Işık Tasarım Asistanı: Abrek Bayseç

Video Tasarımı: Ece Yazgı

Fotoğraf: Ezo Şara Uray / Buse Nur Kocaaslan

Sosyal Medya İllüstrasyon: Deniz Gümüşkaya

Afiş Tasarımı: Öykü Eraslan

Dijital İletişim: Container Duo

Instagram: @mahallemizesrafindan



image/svg+xml
hardlove
Künye: 
YAPIM: artalan
YAZAR / YÖNETMEN: Anıl Can Beydilli
DRAMATURG: Yaşam Özlem Gülseven
YARDIMCI YÖNETMEN: Dicle Şengül
HAREKET TASARIMI: Gülnara Golovina
IŞIK TASARIMI: Yasin Gültepe
DEKOR TASARIMI: Cihan Aşar
MUZIK: Arkadas Deniz Koşar, Mekin Sezer
OYUNCULAR: Atakan Yılmaz, Tuğba Sorgun
Tanıtım Metni:
Hayatlarından memnun olmayan iki kişi, barda tanışır ve sevişmek üzere eve gelir. Fakat teknik bir aksaklıktan dolayı sekste uzlaşamayınca konuşmak ve birbirlerini tanımak zorunda kalırlar.
HardLove, yaşamlarında gittikçe hissizleşen ve bir şeyler hissetmek için çabalayan, bu esnada tökezleyen ve devamlı başa saran insanların hikayesi.

“Ahmet: Ben hiçbir zaman öyle soft soft biri değildim zaten. Ama hard hard biri de olmadığım için şey olmuyor.
Ayşe: Hiçbir şey anlamadım biliyor musun?
Ahmet: Yani içinden gelir bir şaplak atarsın, onu demeye çalışıyorum.
Ayşe: Anladım.”

Son Etkinlikler